حزب ما علیه کشتار وحشتناک غیرنظامیان در شهرهای الفاشر و بارا و دیگر مناطق کُردُفان و دارفور موضعی قاطع و روشن دارد که هیچ ابهام یا توجیهی در آن نیست.

نیروهای پشتیبانی سریع همچنان به اعمال خشونت سیستماتیک علیه غیرنظامیان بی‌دفاع ادامه می‌دهند: اعدام‌های صحرایی، بازداشت‌های خودسرانه، غارت و تخریب اموال، آواره کردن گستردهٔ مردم، و وادار کردن ساکنان به فرار… و مواردی دیگر که در گزارش‌های سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری، و رسانه‌ها مستند و تأیید شده است.

این خشونت جهنمی و سیستماتیک نتیجهٔ همهٔ جنگ‌هایی است که کشور ما تا کنون متحمل شده که با وحشیگری همراه بوده و عاملان جنایت در آنها به دست عدالت سپرده نشده‌اند. مصونیت از مجازات هرگز موردی استثنایی نبوده، بلکه دلیل اصلی تکرار همهٔ این جنایت‌هاست. همین نبودن پاسخ‌گویی و مسئولیت‌پذیری باعث ایجاد محیطی شده است که به‌محض عقب‌نشینی نیروهای رژیم، امکان تکرار جنایت‌های جنگی و نسل‌کشی علیه ساکنان شهرها و روستاها فراهم می‌شود، همان‌طور که در بارا و الفاشر شاهد بودیم.

آنچه امروز شاهدش هستیم ادامهٔ سیاستی است که ریشه در نخستین کشتارهای دارفور دارد. بنابراین، مقابله با این جنایت‌ها نیازمند بازخواست فوری و قاطع همهٔ کسانی است که در صدور و اجرای دستورها نقش داشته‌اند.

همچنین، تأکید می‌کنیم که تأمین نکردن امنیت غیرنظامیان بی‌دفاع و عقب‌نشینی چندماههٔ ارتش از شهر مقاوم الفاشر در برابر شبه‌نظامیان جنجوید اقدامی غیرمسئولانه است که باید محکوم شود و [مسئولان آن] مورد بازخواست قرار گیرند. مهم‌ترین و نخستین وظیفهٔ ارتش حفاظت از شهروندان و میهن است، نه حفاظت از خودش.

ما، در حزب کمونیست سودان، همواره تأکید کرده‌ایم و می‌کنیم که آنچه در حال وقوع است صرفاً نبردی نظامی بر سر قدرت نیست، بلکه صحنه‌ای پیچیده از درگیری میان جناح‌های انگلی سرمایه‌داری درون کشور بر سر قدرت و منابع است. این نیروها ثروت و امتیازهایشان را از راه فساد و سوءاستفاده از قدرت برای غارت منابع به دست آورده‌اند و از درگیری‌های مسلحانه و تروریسم برای تحکیم سلطهٔ خودشان استفاده می‌کنند.

این جنگ در عین حال بخشی از طرحی منطقه‌یی/بین‌المللی/امپریالیستی است که هدفش تضعیف دولت سودان و ایجاد شرایط برای فروپاشی و تجزیه و فرسودن توانمندی‌های مردم، ثروت کشور، و حاکمیت ملی است. این بُعد سیاسی و اقتصادی درگیری (در سطوح محلی، منطقه‌یی، و بین‌المللی) مسئولیتی دوچندان بر دوش جامعهٔ جهانی می‌گذارد که برای متوقف کردن این جنگ و این کشتارها مداخلهٔ فوری کند.

ما، در حزب کمونیست سودان، از ملت‌های جهان و سازمان‌های دموکراتیک آنان، به‌ویژه حزب‌های کمونیست و کارگری، و نیز نهادهای حقوق بشری و وجدان بیدار جهانیان می‌خواهیم که در جنگ وحشیانه‌ای که اکنون وارد سومین سال شده است، با مردم سودان که تنها و استوار ایستاده‌اند همبستگی بین‌المللی نشان دهند. ما جنبش‌های مردمی در سراسر جهان را فرا می‌خوانیم که در خیابان‌ها، با نوشتن در روزنامه‌ها، در شبکه‌های اجتماعی، یا به هر وسیلهٔ دیگری برای توقف فوری جنگ در سودان اقدام و با مردم ما ابراز همبستگی کنند.

ما همچنین خواستار آنیم که صدور «بیانیه‌های خشک‌وخالی» و درخواست‌های رسمی به اقدامات عملی تبدیل شود، از جمله برای حفاظت از غیرنظامیان، گشودن گذرگاه‌های انسان‌دوستانه برای [جابه‌جایی] ساکنان، رساندن کمک، و انجام تحقیق بی‌طرفانه و مستقل دربارهٔ همهٔ جنایت‌های جنگی در کشور ما. انتقادها و محکومیت‌هایی که نهادهای بین‌المللی و حقوق بشری ابراز می‌کنند باید با اقدامات مشخص همراه باشد: اعمال تحریم‌های سیاسی، اقتصادی، و دیپلماتیک علیه عاملان نقض‌ [حقوق بشر]، منع صادرات سلاح و به جنایت‌کاران و قطع پشتیبانی‌های لجستیکی، و ارجاع ارتکاب این جنایت‌ها به سازوکارهای قضایی مستقل بین‌المللی و محلی.

ما همچنین خواهان این موارد هستیم:

۱. برقراری آتش‌بس فوری، اعلام ترک انسان‌دوستانهٔ درگیری، و گشودن کامل گذرگاه‌های انسان‌دوستانه به‌سوی الفاشر و دیگر مناطق دارفور، بارا، و سراسر کردفان شمالی و جنوبی، همراه با تضمین امنیت کاروان‌های کمک‌رسانی.

۲. تحقیق بین‌المللی سریع، مستقل، و شفاف دربارهٔ ارتکاب جنایت جنگی، و بازخواست کامل همهٔ کسانی که در صدور دستور، ارتکاب، یا مشارکت در این جنایت‌ها نقش داشته‌اند.

۳. اقدام فوری ملت‌های جهان، نیروهای دموکراتیک، و سازمان‌های حقوق بشری برای اعمال فشار بر دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی به‌منظور متوقف کردن هرگونه حمایت از طرف‌های مسئول نقض [حقوق بشر] یا همدستی سیاسی و نظامی با آنها.

هم‌زمان، ما از پیشگامان ملت خودمان، نیروهای بسیج مردمی، و نیروهای دموکراتیک می‌خواهیم که صفوفشان را متحد کنند، مبارزهٔ مسالمت‌آمیز توده‌یی را شدت بخشند، و ابتکارهای سیاسی‌ای در پیش بگیرند که هدفشان متوقف کردن جنگ، گرفتن قدرت از حکومت‌های عملاً موجود در بندر سودان و نیالا، و بازگشت به مسیر انقلاب برای تشکیل دولت مدنی دموکراتیک باشد، دولتی که از حقوق بشر پاسداری کند و عدالت اجتماعی را محقق سازد.

– ما اجازه نخواهیم داد که گواهی‌های قربانیان در بیانیه‌هایی دفن شود که در آنها صرفاً ابراز همدردی می‌شود، بدون اینکه پیگیری [عملی] شود. خون‌های ریخته‌شده عدالت می‌طلبد و بازخواست و حمایت واقعی [از قربانیان] می‌خواهد.

– کشتار را متوقف کنید. گذرگاه‌های کمک‌رسانی را باز کنید. عاملان جنایت را به دست عدالت بسپارید.

– عدالت برای قربانیان و آزادی و صلح برای مردم سودان.

هیئت سیاسی حزب کمونیست سودان

۲۹ اکتبر ۲۰۲۵ [۷ آبان ۱۴۰۴]

سایت حزب تودهٔ ایران