کارنامه سبز معترض: کرونا سخت و ترسناک است اما بیکاری و بی‌پولی از آن هم ترسناک‌تر

تجمع کارنامه سبزها علیرغم تمام مشکلات از روز شنبه ادامه دارد.

 

به گزارش خبرنگار ایلنا، دو روز و شب پیاپی کارنامه سبزهای کشور در خیابان سپهبد قرنی تهران، به امید پاسخگویی مسئولان آموزش و پرورش نشسته‌اند و می‌گویند «پتو و زیرانداز آورده‌ایم تا هر زمان که لازم شد همینجا بمانیم». آنها تاکید دارند: تا حق‌مان را نگیریم و پاسخ روشنی به ما ندهند، از اینجا نمی‌رویم.

 

کارنامه سبزها معتقدند؛ در حق آن‌ها جفا شده و علیرغم قول‌ها و وعده‌هایی که برای استخدام داده بوند، آن‌ها را کنار گذاشته‌اند: «امتحان کتبی نمره آوردیم اما بازهم ما را رد کردند.»

 

یکی از آن‌ها می‌گوید: چندمین بار است که به تهران می‌آییم؛ از دولت قبل جز وعده و وعید چیزی نشنیدیم؛ آمده‌ایم ببینیم این دولت برایمان چه می‌کند.

 

او در پاسخ به این سوال که چرا در این بحران کرونا اینچنین تنگ هم نشسته‌اید و شبها هم همینجا می‌خوابید؛ می‌گوید: کرونا سخت و ترسناک است اما بیکاری و بی‌پولی از آن هم ترسناک‌تر است؛ باید تکلیف ما را روشن کنند، کارنامه‌های سبزمان در دست‌مان است اما هیچ امیدی به آینده نداریم! اینجا می‌مانیم تا تکلیف روشن شود!

 

کارنامه سبزها خواهان استخدام در آموزش‌وپرورش و جذب به دانشگاه فرهنگیان هستند

 

تجمع این دوره فارغ‌التحصیلان «کارنامه سبز»، روز شنبه ۱۳ شهریور ۱۴۰۰، مقابل ساختمان وزارت آموزش و پرورش در تهران آغاز شد.

 

کارنامه سبز به افرادی گفته می‌شود که پس از قبولی در آزمون استخدامی وزارت آموزش و پرورش به‌دلیل ظرفیت محدود در پذیرش، هنگام مصاحبه رد شده‌اند.

 

در این تجمع، معلمان شرکت‌کننده در آزمون دانشگاه فرهنگیان با سردادن شعارهای «دانشگاه فرهنگیان حق مسلم ماست»، «شعار کارنامه سبز، استخدام استخدام»، «شعار واحد ما، استخدام استخدام»، «ما در ره آموزش، عمر و جوانی دادیم» خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.

 

آموزشیاران نهضت سوادآموزی تجمع‌کننده در مقابل مجلس، دیشب را در خیابان به صبح رساندند

جمعی ازپذیرفته نشدگان آزمون استخدامی آموزشیاران نهضت سوادآموزی برای سومین روز متوالی در تهران مقابل ساختمان مجلس تجمع کردند.

ادامه

اختلاف طبقاتی, ایران, حقوق بشر, خبر, کارگری, معلمان

تحقق عدالت آموزشی بدون عدالت اجتماعی امکان‌پذیر نیست

«عدالت آموزشی» در معنای ساده‌ی آن، همان که اصل ۳۰ قانون اساسی می‌گوید، بعد از دهه ۷۰ شمسی با خصوصی‌سازی آموزش و به میدان آمدن مدارس پولی از میان برداشته شد؛ به تدریج، با گسترش قراردادهای غیرعادلانه و تبعیض‌آمیز شغلی، فاصله طبقاتی میان جامعه‌ی معلمان کشور نیز افزایش یافت.

ادامه

اختلاف طبقاتی, اموزشی, ایران, حقوق بشر, فقر, معلمان