درخواست ۷۰۰ فعال مدنی و خانواده‌های زندانیان سیاسی از گلرخ ایرایی برای پایان دادن به اعتصاب غذا

بیش از ۷۰۰ تن از خانواده‌های زندانیان سیاسی و فعالان سیاسی و مدنی در نامه ای به گلرخ ایرایی که در پی ۶۰ روز اعتصاب غذا در حالت کما به بیمارستان منتقل شده است، خواستند با پایان دادن به اعتصاب غذای خود «حکومت را در این فرایند حذف خاموش مخالفان و وحشت‌آفرینی ناکام بگذارد.»

 

متن این نامه که برای انتشار در اختیار تارنگار حقوق بشر در ایران گرفته است، در پی می‌آید:

 

«در مارس ۱۹۸۱ بابی ساندز اعتصاب غذای تاریخی خود را آغاز کرد. دولت وقت بریتانیا حاضر به پذیرش خواست‌های بابی ساندز و دیگر زندانیان جمهوری‌خواه نشد. کلیسا خواهان دست کشیدن او از اعتصاب شد. ساندز در پاسخ به کلیسا گفت: «از دولت انگلیس بخواهید که دست از سر ما بردارد. به دولت انگلیس فشار بیاورید.» سرانجام بابی ساندز پس از ۶۶ روز اعتصاب غذا در روز ۵ می ۱۹۸۱ و در سن ۲۷سالگی در زندان بلفاست درگذشت.

گزارش اصلی پزشکی قانونی، مرگ او را «خودکشی» و ناشی از «گرسنگی خودتحمیلی» اعلام کرد که بعداً با اعتراض خانواده‌های اعتصاب‌کنندگان علت را به «گرسنگی» تغییر داد.

 

شرح بالا مربوط به واکنش یک کشور دموکراتیک به اعتصاب غذاست: گرسنگی خودتحمیلی، خودکشی، و…

 

آیا شما از نظامی چون جمهوری اسلامی ایران چشم‌داشت رفتار متمدنانه‌تری دارید؟ شاید سابقه واکنش نظام به اعتصاب غذاهای اغلب فریبکارانه برخی از اعضای خوان گسترده انقلاب در دعوای خانوادگی‌شان شما را به اشتباه انداخته است.

 

امروز که نظام دیگر حتی تلاشی برای سرپوش گذاشتن با عنوان خودکشی ندارد و زحمت توجیه خبر مرگ زندانیانی چون محمد راجی و علی سواری زیر شکنجه را به خود نمی‌دهد، گمان می‌کنید نگران مرگ عزیزان ما در نتیجه اعتصاب غذا است؟

 

برعکس، امروز نظام از آنجایی که خود را در لبه پرتگاه می‌بیند، نه تنها از هیچ جنایت و شرارتی ابا ندارد، بلکه می خواهد به این وسیله ترس و تردید بیافریند تا سنگی در راه قیام مردم برای بازپس‌گرفتن ایران انداخته باشد.

 

از این‌رو ما از گلرخ ایرایی می‌خواهیم با پایان دادن به اعتصاب غذای خود، حکومت را در این فرایند حذف خاموش مخالفان و وحشت‌آفرینی ناکام بگذارد.»

 

این زندانی سیاسی در اعتراض به انتقال غیرقانونی اش به قرچک دست به اعتصاب غذا زده و پیشتر اعلام کرده بود که تا زمان بازگشت به اوین دست از اعتصاب نمی‌کشد.

 

گلرخ ایرایی به همراه آتنا دائمی چهارم بهمن ماه برای بازجویی به بند دو-الف سپاه اوین منتقل و به دلیل خودداری از پاسخگویی به بازجویی همراه ضرب و شتم به قرچک ورامین تبعید شدند.

 

گفته می‌شود که در بند دو–الف پنج مرد با اسلحه آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.

 

برای این دو زندانی سیاسی اخیرا در زندان پرونده جدیدی مفتوح شده است و در تاریخ ۲۷ دیماه برای چهارمین بار به دادسرا احضار شده بودند.

 

گلرخ ایرایی، متولد ۱۳۵۹ نخستین بار در تاریخ ۱۵ شهریورماه به همراه آرش صادقی، همسرش بازداشت و به دو اتهام توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام محکوم به شش سال حبس شده است. طبق گفته آرش صادقی، در روز دادگاه گلرخ ایرایی در بیمارستان بستری بوده و مدارک پزشکی او را وکیلش، خانم زهرا مینویی، به دادگاه تحویل می‌دهد اما قاضی صلواتی بدون توجه به عدم حضور او و شنیدن دفاعیاتش حکم شش سال حبس را برای او غیابی صادر کرد و دادگاه تجدیدنظر هم این حکم را عیناً تائید کرد.

 

این فعال حقوق بشر در سوم آبان ماه ۹۵ بدون دریافت احضاریه کتبی از سوی نیروهای امنیتی سپاه دستگیر و به زندان اوین منتقل شد.

 

 

 

ستم به زنان از کجا سرچشمه می‌گیرد؟

مارکسیست‌ها همواره استدلال کرده‌اند که رهایی زنان باید در کانون مبارزه برای سوسیالیسم جای داشته باشد. در صدوسی‌وپنجمین سالگرد درگذشت کارل مارکس (۱۴ مارس ۱۸۸۳) و در سالی که بشریت دویستمین سالگرد تولد بنیادگذار سوسیالیسم علمی را جشن می‌گیرد، به آموزه‌های مارکسیستی در رابطه با ضرورت مبارزه برای عدالت جنسیتی در جامعه نظری می‌افکنیم.

ادامه »

ایران, حقوق بشر, دیدگاه, زنان, مقاله

زنان عربستان در راه وداع با حجاب اجباری

​​​​​​​به گزارش صدای آلمان، گزارش نشریه اشپیگل حاکی از آن است که زنان پایتخت عربستان سعودی عباهای سیاه و بلند را کنار گذاشته و با مانتوهای رنگی در خیابان‌ها دیده می‌شوند. سخنان ولیعهد این کشور راهگشای تحولی اجتماعی برای زنان سعودی بوده است.

ادامه »

المان, جهان, خبر, زنان