مقاله ,ایران, کارگری

کارگاه‌های کشور، قربانگاه کارگران در پیشگاه محراب مقدسِ سودورزی

بی‌توجهی نسبت به پیشگیری از حوادث و بیماری‌های ناشی از کار در حقوق بین‌المللیِ کار از مصادیق جنایت علیه کارگران است. پانزدهمین و شانزدهمین کنگره جهانی فدراسیون جهانی سندیکایی که باید سران “خانه کارگر” و ازجمله علی ربیعی از آن به‌خوبی آگاه باشند، بی‌اعتنایی کارفرمایان و دولت‌ها به‌این مقولهٔ مهم در مناسبات کار را در

ادامه &raquo

ضرورت مبارزه سازمان یافته جنبش سندیکایی علیه قراردادهای موقت

همانندِ تاراجِ منابعِ ملیِ کشورمان با سیاستِ خصوصی سازی، تحمیلِ قراردادهایِ موقت و سفید امضاء به طبقۀ کارگر، پویۀ رژیم برایِ تهدید مداوم نیرویِ کار و بهره‌کشی سبعانه از آن بوده است. ادامۀ این سیاست‌ها، تنها راه رژیم برایِ ارائۀ سودِ تصاعدی برایِ پایگاهِ طبقاتی خود، یعنی کلان سرمایه‌داریِ تجاریِ و سرمایه‌داریِ دیوان سالار و

ادامه &raquo

برنامهٔ خصوصی‌سازی، جایگاهِ سازمان تأمین اجتماعی، و طرح افزایشِ سن بازنشستگی

در نخستین ابلاغیه‌یی که از سوی “مجمع تشخیص مصلحت نظام” در سال “۱۳۸۳ برای سیاست‌های اصل ۴۴ صادر” شد، “مجمع تشخیص مصلحت نظام” خواستار “رمزگشایی از چرایی و چگونگی شکست پروژهٔ خصوصی‌سازی در ایران بود” [ایلنا، ۲۶ مهرماه ۹۶]. با این وصف، تقریباً ۱۳ سال بعد و پس از ویرانی تولیدِ ملی کشورمان و بیکاری

ادامه &raquo

خصوصی‌سازی و پیآمدِ ویرانگرِ آن بر معیشتِ کارگران

بعد از یورش به تجمعِ برحقِ کارگرانِ کارخانه‌هایِ خصوصی شده هپکو و آذرآب “با باتوم و گازِ اشک‌آور” توسطِ نیروهایِ “ویژه” و “ضدشورش” در اعتراضِ به پرداخت نشدنِ “شش ماه” دستمزدِ “نزدیک به حداقل‌هایِ قانونی” خود، در دیدار با کارگرانِ هپکو، وزیر کار امنیتی رژیم علی ربیعی می‌گوید، “به ما اعتماد کنید، ما شما را

ادامه &raquo

اعتراض‌های کارگران هپکو و آذرآب: قدرتِ نهفته در جنبشِ کارگری

تظاهرات اعتراضی کارگران در اراک نقطهٔ عطف و آغاز حرکتی خودجوش بود که بر اندام جمهوری اسلامی لرزه انداخت. این تظاهرات در سطح وسیع و در خارج از کارخانه و در قلب شهر اراک برپا شد و واهمه و هراس تمامی ارگان های حکومتی را برانگیخت.     مردم ما در طول سالیان اخیر تظاهرات

ادامه &raquo

حمله به کارگران بی دفاع و حق طلب محکوم است!

یورش به کارگران به هدف هراس افکنی وممانعت از گسترش جنبش اعتراضی زحمتکشان – حمله به کارگران بی دفاع و حق طلب محکوم است !   بر اساس گزارش های منتشرشده، دیروز بیست و هشتم شهریور ماه، کارگران کارخانه هپکو و آذر آب اراک هنگام اعتراض و راهپیمایی خود مورد یورش ماموران امنیتی و یگان

ادامه &raquo

اثر‌هایِ ویرانگر آزادسازی اقتصاد؛ دستمزدهای معوقه و نبود ایمنی در محیط کار

خصوصی سازیِ بنگاه‌هایِ تولیدی و منابعِ ملی کشورمان، مقررات زادیی در محیط و روابطِ کار و اجرایِ قانونِ ضدملی “هدفمندیِ یارانه‌ها” برایِ آزادسازیِ قیمت‌ها، اثرهایِ ویرانگری رویِ معیشت و امنیتِ شغلی زحمتکشان داشته‌اند. بیکاریِ میلیونی، عدمِ دریافتِ ماه‌ها دستمزد و ویرانیِ امنیتِ شغلی کارگران، اثرهایِ فاجعه‌بار اجرایِ خصوصی‌سازی و تحمیلِ روابطِ کارِ “بازار بی‌نظارت” به

ادامه &raquo

آزادسازیِ اقتصادی و اثرهایِ فاجعه‌بار آن در زندگی زحمتکشان

بعد از سه دهه تاراجِ اموال ملی کشورمان زیر نام خصوصی‌سازی و نیز مقررات‌زدایی در محیط و روابطِ کار به‌هدف ارزان‌سازی نیروی کار و سرازیر کردن سودهایی نجومی به جیب‌های کلان‌سرمایه‌داران و انحصارهای امپریالیستی- به‌ویژه پس از اجرای سه مرحلهٔ قانون ضدملی “هدفمندی یارانه‌ها” به‌منظور آزادسازیِ کامل اقتصاد و قیمت‌ها- “۷۱ اقتصاددان”، با اشاره به

ادامه &raquo

جنبش سندیکایی کارگران و مبارزه علیه خصوصی‌سازی و ارزان‌سازی نیروی کار

در ماه‌های اخیر مبارزهٌ طبقهٌ کارگر میهن ما علیه برنامه خصوصی‌سازی افزایش یافته و برخی مراکز مهم صنعتی نظیر ماشین‌سازی تبریز، کارخانجات فولاد اهواز، بخش‌های فنی راه‌آهن ملی ایران، صنعت برق و واحدهای مختلف صنایع نفت، گاز و پتروشیمی را به درجات مختلف دربر گرفته ‌است.   مبارزه کارگران جان به لب رسیده مجتمع نیشکر

ادامه &raquo

سمت‌گیری اقتصادی – اجتماعی رژیم؛ فقر و بیکاری زحمتکشان

ارزان سازی نیروی کار با اجرایِ نسخه‌های صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی   رژیم کلان سرمایه‌داری تجاری و سرمایه‌داریِ دیوان سالار و انگلی، آنچنان ویرانی و فقر و فلاکت بوجود آورده است که ادعا می‌کرد جوانان با بیشتر از ۱۶ سال تحصیل و تخصص، برایِ دریافتِ ۳۱۰هزار تومان در ماه “به صف” کشیده‌اند؛ اما

ادامه &raquo

در حمایت از حقوق کارگران مهاجر افغانستانی

اشاره: بخش مهم و قابل توجهی از طرح‌های عمرانی سراسر کشور، بویژه طرح‌های گازرسانی و لوله‌گذاری خطوط گاز، ساختمان سازی و طرح احداث لوله آب و فاضلاب توسط کارگران مهاجر افغانستانی انجام می‌شود.   این کارگران از ابتدایی‌ترین حقوق محروم‌اند. مطلبی که به باز انتشار آن می‌پردازیم در یک نمای کلی، تصویری از کار و

ادامه &raquo

تشدید مبارزه در راه احیای حقوق سندیکایی وظیفهٌ مبرم ما

نمایش انتخاباتِ از پیش تدارک و سازماندهی‌شده به پایان رسید. کارزار تبلیغاتی انتخابات ریاست جمهوری باردیگر و این‌بار آشکارتر از پیش ماهیت سیاست‌های ضدکارگری و عملکرد سران و گردانندگان رژیم ولایت فقیه را به نمایش گذاشت.   جنایت، فساد، رشوه‌خواری، دزدی از ثروت عمومی و بی‌اعتنایی به منافع و حقوق مردم مشخصهٌ بارز حاکمیت است.

ادامه &raquo

پیامد خصوصی‌سازی؛ نابودی امنیت شغلی و فقر زحمتکشان

اجرایِ سیاست‌هایِ اقتصادیِ دیکته شده از سویِ نهادهایِ امپریالیستی صندوق بین‌المللی پول و بانکِ جهانی جهتِ آزاد سازیِ اقتصاد، یعنی خصوصی سازیِ اموالِ ملیِ زحمتکشان و مقررات زدایی در محیط و روابطِ کار برایِ ارزان سازیِ نیرویِ کار، در دولتِ هاشمی رفسنجانی آغاز گردید. اما پیش‌بردِ خشن‌تر این سیاست‌ها با اجرایِ قانون ضدملی “هدفمندیِ یارانه‌ها”

ادامه &raquo

سازمان تأمین اجتماعی دستاورد مبارزه طبقۀ کارگر ایران است!

سازمان تأمین اجتماعی که بحق ثروت و دارایی بین‌الملی زحمتکشان بشمار میاید، به علت سیاست‌های جمهوری اسلامی، با چالش‌های بزرگی روبرو است. این سازمان که با پرداخت حق بیمه کارگران می‌باید خدمات بیمه درمانی و مستمری بازنشستگی زحمتکشان را پوشش دهد، طی سالیان اخیر دچار مشکلات فراوان شده و در معرض ورشکستگی و حذف قرار دارد.

ادامه &raquo

وظیفهٔ جنبش سندیکایی کارگران در برابر تعیینِ حداقل دستمزد

سرانجام پس از مانورهای متعدد، شورای‌عالی کار میزان “حداقل دستمزد” سال آینده را با “افزایش”ی ۱۴٫۵ درصدی، ۹۳۰ هزار تومان در ماه تعیین و تصویب کرد. این مصوبه به‌هیچ‌روی با محاسبهٔ هزینهٔ سبد معیشت ( که ۲ میلیون و ۴۸۹ هزار تومان برآورد و موردتوافق قرار گرفته بود) انطباق ندارد و دروغ بودن ادعای تشکل‌های

ادامه &raquo

نمایش امسال شورای‌عالی‌کار برنامه‌ریزی‌شده‌ باهدف فریب زحمتکشان

تعیین میزان حداقل دستمزد سال ۹۶ پایین‌تر از هزینه معیشت به شدت به زیان زحمتکشان است! . . . . شورای عالی کار با حضور نمایندگان دولت روحانی، از جمله علی ربیعی، وزیر تعاون‌، کار و رفاه اجتماعی، کارفرمایان و تشکل‌های به اصطلاح کارگری حکومتی در دویست و شصت و سومین نشست خود، میزان حداقل

ادامه &raquo

طرحِ جمهوری اسلامی برایِ آزاد سازیِ دستمزد/ دستمزد عادلانه، واحد و ملی خواست کارگران میهن ماست

  با نزدیک شدنِ زمان تعیین مزد ۹۶، همزمانِ با یورشِ گستردۀ مجموعه جناح‌هایِ رژیم به معیشت، امنیتِ شغلی، و حقوقِ بنیادیِ کارگران با لایحۀ ضدانسانی “اصلاحِ قانونِ کار”، رژیم ولایتِ فقیه تمامِ طرح‌هایِ مختصِ به خود جهتِ “آزاد سازیِ” مزد برایِ جذبِ سرمایه‌هایِ امپریالیستی و تضمین تداومِ حاکمیتِ خود را بکار گرفته است. گرچه

ادامه &raquo

سیاست های مخرب رژیم، فقر و محرومیت تکان دهندۀ و امنیتِ شغلی طبقهٔ کارگر

نتیجهٔ اجرایِ سیاست‌های اقتصادی ویرانگرِ دیکته‌شده از سوی نهادهای امپریالیستی “صندوق بین‌المللی پول” و “بانک جهانی” جهتِ “آزادسازیِ” اقتصاد، ویرانیِ تولید ملی کشورمان و بیکاری میلیون‌ها تن از زحمتکشان بوده است. رژیم ضدملی ولایت‌فقیه علاوه بر دستیابی به منابع مالی کلان، یورشی هم‌زمان را به معیشت و حقوقِ کارگران به‌وسیلهٔ لایحهٔ “اصلاح قانون کار”، چپاولِ

ادامه &raquo

مداخله دولت و اجرای خصوصی‌سازی علت ورشکستگی صندوق‌های بیمه‌ای!

طرح تجمیع صندوق‌های بیمه‌ای، در صدر مباحث هفته‌های اخیر قرار داشته است. دولت در چارچوب اقتصاد مقاومتی ولی فقیه در صدد حذف سازمان تامین اجتماعی و “حل نهایی” بدهی کلان دولت‌های مختلف جمهوری اسلامی به این سازمان متعلق به کارگران و زحمتکشان است.   موضوع ادغام و طرح تجمیع صندوق‌های بیمه‌ای، اکنون به این دلیل

ادامه &raquo

«ارزان‌سازیِ نیروی کار» و «آزادسازیِ دستمزدها» برای کارفرمایان!

حسن روحانی، رئیس دولت یازدهم رژیمِ ولایت‌فقیه، در ماه‌های نخستِ زمامداری‌اش و در دیدار با “کریستین لاگارد”، رئیس صندوق بین‌المللی پول، بر “افزایشِ روابط با صندوق بین‌المللی پول” و “گسترشِ روابط با اقتصاد جهانی” تأکید کرد [الجزیره نت، ۷ مهرماه ۱۳۹۲] و حدود یک ماه پس از آن، “تمرکزِ اصلی جلسات” در دیدار هیئت اعزامی

ادامه &raquo