مقاله, ایران

سرکوب بیرحمانه اعتراض عمومی، شلیک مرگبار، بازداشت‌ها و حکم‌های ناروا، موجب پیوند گسل‌ها و جنبش اجتماعی گسترده خواهد شد!!

“جوانان عزیز, امید ارزشمند ملت رنجدیده ایران” فرهیختگان ذخائر دانش ودانایی, زنان و مردان فهیم , کارگران زحمتکشان و محرومان معترض, معلمان دانشجویان ودانش آموزان گرامی, درود … بی تردید! فرجام دروغگویی و تحمیل فشارهای اجتماعی اقتصادی تورم وتجاوزب حق حاکمیت و آزادی, نادیده گرفتن حقوق اساسی ملت, گسترش بیکاری و تبعیض وفقر ناروا بین

ادامه &raquo

ضرورت شدت بخشیدن به مبارزه برای تأمینِ امنیت شغلی و احیای حقوق سندیکایی

در هفته‌های اخیر، به‌موازات گسترش جنبش اعتراضی زحمتکشان و ژرفش بحران در مراکز صنعتی و تولیدی که بیش‌از‌پیش به‌شکل اعتراض‌ نسبت به دستمزدهای معوقه، قراردادهای موقت و همچنین خواستِ افزایش دستمزد صورت می‌گیرد، بحث و بررسی در خصوص “امنیت شغلی” طبقهٔ کارگر و زحمتکشان به موضوعی مهم و اصلی در مباحث جنبش کارگری و سندیکایی

ادامه &raquo

زنده‌باد مبارزۀ دلیرانۀ مردم بر ضدِ حکومت دیکتاتوری

ورود توده‌ها به صحنهٔ مبارزه، و ضرورت همکاری برای انجام تغییرهایی بنیادی در کشور   خیزش اعتراضی توده‌های جان به‌لب رسیده از ظلم و استثمار در دی‌ماه ۱۳۹۶، در تاریخ جنبش‌های مردمی میهن‌مان به‌منزلهٔ نقطه عطفی بسیار مهم ثبت خواهد شد.

ادامه &raquo

به سویِ کارزار سراسری در دفاع از حقوق و دستمزد به‌یغما رفتهٔ کارگران

۱.‌ حداقلِ دستمزد و زندگیِ بایسته   حداقل دستمزد، همان‌طور که در حقوق بین‌المللی کار و میثاق‌های بین‌المللی ناظر بر حقوق بشر آمده است، باید پاسخگوی زندگیِ بایستهٔ کارگران و خانواده آنان باشد. در قانون کار نیز، ذیل تبصره‌های ۱ و ۲ ماده ۴۱ آمده است: “۱.‌ حداقل مزد کارگران با توجه به درصد تورمی

ادامه &raquo

هیچ‌یک از جناح‌ها راه‌حلی برای برطرف‌کردن نارضایتی‌ها ندارند

آن‌چه اهمیت دارد این است که این اعتراضات در خدمت نوعی گذار دموکراتیک بدون مداخله‌ی نیروهای خارجی قرار بگیرد. حیات و ممات تمدن ما در این خاک یقیناً در گرو چنین گذاری است.   محمد مالجو، اقتصاددان و پژوهشگر اقتصادی تحلیلی از اعتراض‌های خیابانی چند روز گذشته می‌نویسد: من درک روشنی از نحوه‌ی شروع اعتراضات خیابانی

ادامه &raquo

نارضایتی مردم از عملکرد فاجعه بار دولت روحانی توطئه نیست!

در چند هفته اخیر شواهدی متعدد در سطح جامعه و همین‌طور در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی از گسترش و ژرفش نارضایتی مردم از عملکرد دولت دوازدهم- به‌ویژه پشت کردن آشکار شخص حسن روحانی به وعده‌های انتخاباتی‌اش- حکایت می‌کنند. آن بخش از مردم که در هنگامهٔ کارزار انتخاباتی زیر تأثیر مدیریت افکارعمومی از طریق تبلیغات برنامه‌ریزی‌شدهٔ

ادامه &raquo

خصوصی‌سازی شرکت حمل و نقل خلیج فارس و بیکار شدن ِبیش از ۱۲۰۰ کارگر

در پی واگذاری سهام شرکت حمل‌ونقل خلیج فارس در تاریخ ۲۹ اردیبهشت‌ماه سال ۹۵ به شرکت بی‌نام و نشان “احیا گستر هرمز” از طریق سازمان بورس، دیری نپایید که این مجموعهٔ عظیم سود دِه با بحران‌های عدیده‌ای ساختگی- و به‌روایتی ناشی از سوءِمدیریت- روبرو شد، به‌گونه‌ای که اکنون بیش از ۱۲۰۰ کارگر شاغل در این

ادامه &raquo

تأمین اجتماعی، بحران از کدام سو؟

گذشته از کاهش روزافزون خدمات درمانی تأمین اجتماعی و عدم پرداخت بدهی‌های آن به مراکز دارویی و درمانی، تأخیر در واریز حقوق بازنشستگان و مستمری‌بگیران این سازمان در ماه‌های اخیر که با اعتراض‌های پراکنده اما سازمان‌یافته بازنشستگان در مناطق مختلف کشور همراه بود، موجب شد تا بار دیگر، موضوع بحران در این سازمان و پی

ادامه &raquo

نارضایتی فزآینده واعتراض‌های سازمان‌یافته کارگران خبر از تعمیق جنبش کارگری دارد

رویدادهای اخیر بیانگر آن است که جنبش کارگری کشور از موضع تدافعی به موضع تهاجمی سیر کرده است. گسترش نارضایتی را حتی می‌توان در بدنهٔ “خانهٔ کارگر” مشاهده کرد. هم ازاین‌روست که، محجوب و دیگر سرکردگان این “خانه” که دیگر به‌هیچ‌وجه قادر به توجیه وضع موجود نیستند، هم‌چون گذشته، به تاکتیک همراهی محدود و موضعی

ادامه &raquo

«کارنامه سیاست‌های پنج‌ساله عربستان فاجعه‌بار است»

یک تحلیل‌گر آلمانی سیاست‌ها و هدف‌گذاری‌های عربستان در سال‌های اخیر را سرشار از شکست و ناکامی ارزیابی می‌کند. به باور او عربستان در اغلب سیاست‌های منطقه‌ای خود در پنج سال گذشته ناکام بوده است.   مهم‌ترین سیاست‌ها و برنامه‌های اعلام شده‌ی منطقه‌ای رهبران عربستان سعودی در سال‌های اخیر کدام‌اند و این کشور پادشاهی که داعیه‌ی

ادامه &raquo

ضرورتِ مبارزهٔ متشکل و سازمان‌یافته با قراردادهای کاری موقت

گسترش قراردادهای موقت و یورش به امنیت شغلی کارگران، بخشی جدایی‌ناپذیر از سیاست‌های اقتصادی رژیم در طریق آزادسازی اقتصاد است. تحمیل قراردادهای کاری موقت به کارگران و نابود کردن امنیت شغلیِ آنان، سلاحی مؤثر رژیم در نقضِ فاجعه‌بار اندک ماده‌های حمایتیِ باقی‌مانده از قانون کار و یورش آشکار به منافع طبقاتی کارگران در سه دههٔ

ادامه &raquo

در برنامه‌های اقتصادیِ دولت ولایت فقیه، «بنی‌آدم اعضایِ یک پیکر» نیستند!

وقوع زلزله هفت‌و‌سه‌دهم ریشتری در غرب کشور در روز ۲۱ آبان‌ماه، به مرگ فجیع بیش از ۵۰۰ تن از مردم زحمتکش منجر شد و عده زیادی را نیز زخمی، علیل و بی‌خانمان کرده است. این زلزله نشان داد که دستگاه‌های دولتی و مسئولان “نظام” برای مدیریت این‌چنین شرایطی و برخورد با بحران‌های طبیعیِ محتمل و

ادامه &raquo

سایۀ شوم جنگی دیگر! باید چاره ای اندیشید

رویدادهای ماه ‌های اخیر، ازجمله سخنان تهدیدآمیز دونالد ترامپ و تصمیم او مبنی بر امضا نکردن تائید‌نامهٔ نوبتی برجام، ادامهٔ سخنان تحریک‌آمیز بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر دولت اسرائیل، ماجرای “استعفای” سعد حریری، نخست‌وزیر لبنان، زیر فشار عربستان و متهم کردن ایران به بی‌ثبات کردن اوضاع لبنان، تهدیدهای خطرناک دولت عربستان، در واکنش به حملهٔ موشکی حوثی‌های

ادامه &raquo

کارگاه‌های کشور، قربانگاه کارگران در پیشگاه محراب مقدسِ سودورزی

بی‌توجهی نسبت به پیشگیری از حوادث و بیماری‌های ناشی از کار در حقوق بین‌المللیِ کار از مصادیق جنایت علیه کارگران است. پانزدهمین و شانزدهمین کنگره جهانی فدراسیون جهانی سندیکایی که باید سران “خانه کارگر” و ازجمله علی ربیعی از آن به‌خوبی آگاه باشند، بی‌اعتنایی کارفرمایان و دولت‌ها به‌این مقولهٔ مهم در مناسبات کار را در

ادامه &raquo

ضرورت مبارزه سازمان یافته جنبش سندیکایی علیه قراردادهای موقت

همانندِ تاراجِ منابعِ ملیِ کشورمان با سیاستِ خصوصی سازی، تحمیلِ قراردادهایِ موقت و سفید امضاء به طبقۀ کارگر، پویۀ رژیم برایِ تهدید مداوم نیرویِ کار و بهره‌کشی سبعانه از آن بوده است. ادامۀ این سیاست‌ها، تنها راه رژیم برایِ ارائۀ سودِ تصاعدی برایِ پایگاهِ طبقاتی خود، یعنی کلان سرمایه‌داریِ تجاریِ و سرمایه‌داریِ دیوان سالار و

ادامه &raquo

حسن روحانی به «راست» گردش نکرده است، او همیشه در خدمت منافع «راست» بوده است!

حسن روحانی حدود شش ماه پیش در اواسط اردیبهشت‌ماه، به‌هدف مدیریت افکارعمومی، داغ کردن تنورِ انتخاباتی مهندسی‌شده و مهار کردن خواست‌های مردم، ویترینی از وعده‌های سرخرمن و شعارهای داغ را در برابر مردم به‌نمایش گذاشت. دستگاه تبلیغاتی کاروان اعتدال‌گرایی و اصلاح‌طلبان مطیعِ “رهبری”، تلاش فراوان کردند تا از حسن روحانی چهرهٔ رهبری قدرتمند بپردازند، چهره‌یی

ادامه &raquo

برنامهٔ خصوصی‌سازی، جایگاهِ سازمان تأمین اجتماعی، و طرح افزایشِ سن بازنشستگی

در نخستین ابلاغیه‌یی که از سوی “مجمع تشخیص مصلحت نظام” در سال “۱۳۸۳ برای سیاست‌های اصل ۴۴ صادر” شد، “مجمع تشخیص مصلحت نظام” خواستار “رمزگشایی از چرایی و چگونگی شکست پروژهٔ خصوصی‌سازی در ایران بود” [ایلنا، ۲۶ مهرماه ۹۶]. با این وصف، تقریباً ۱۳ سال بعد و پس از ویرانی تولیدِ ملی کشورمان و بیکاری

ادامه &raquo

سرهم‌بندی واژۀ «چپ سنتی»، راهی برای گریز از واقعیت‌های انکارناپذیر

جنبش چپ در ایران در طول تاریخ نزدیک به یک قرنش، با وجود همهٔ فرازونشیب‌ها و سرکوب شدن خشن و خونین از سوی رژیم‌های استبدادی شاهنشاهی و ولایی، در دفاع از منافع مردم و حاکمیت ملی تاریخی پرافتخار و تأثیرگذار داشته و دارد.   واقعیت انکارناپذیر در عرصهٔ تلاش برای دفاع از منافع مردم تا

ادامه &raquo

خصوصی‌سازی و پیآمدِ ویرانگرِ آن بر معیشتِ کارگران

بعد از یورش به تجمعِ برحقِ کارگرانِ کارخانه‌هایِ خصوصی شده هپکو و آذرآب “با باتوم و گازِ اشک‌آور” توسطِ نیروهایِ “ویژه” و “ضدشورش” در اعتراضِ به پرداخت نشدنِ “شش ماه” دستمزدِ “نزدیک به حداقل‌هایِ قانونی” خود، در دیدار با کارگرانِ هپکو، وزیر کار امنیتی رژیم علی ربیعی می‌گوید، “به ما اعتماد کنید، ما شما را

ادامه &raquo

فرهنگیانِ کشورمان خواستار بودجهٔ عادلانه‌اند

در پاسخ به فراخوانِ شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران به‌مناسبت روز جهانی معلم و با محوریتِ “بودجهٔ عادلانه”، روز ۱۳ مهرماه ۹۶ هزاران معلم و بازنشستهٔ کشوری و تأمین اجتماعی تظاهراتی گسترده‌ در نقاط مختلف کشورمان برگزار کردند. درحالی‌که خط فقر در کشورمان تقریباً معادلِ ۴٫۵ میلیون تومان در ماه است، مزد معلمان حق‌التدریسی

ادامه &raquo